logo banner

حافظه های مصنوعی به واقعیت نزدیک می شوند

هوش مصنوعی
«داستین تایلر» (Dustin Tyler) پروفسور مهندسی در « دانشگاه کیس وسترن رزرو» (Case Western Reserve) معتقد است:
 
تمامی این حافظه های مصنوعی با یک چالش اساسی روبرو هستند؛ در مغز میلیاردها نرون با چندین تریلیون اتصال میان آنها وجود دارد که باعث می شود سلولهای عصبی همگی با هم عمل کنند. بنابراین، تلاش برای یافتن یک تکنولوژی واحد که بتواند وارد این حجم بالای نرون ها شده و در سطح تفکیک بالایی به آنها متصل شود، بسیار دشوار است.
 
حتی ایمپلنت های حلزونی که با استفاده از چندین الکترود، فرکانس های صوتی مختلفی را با تحریک سلول های عصب شنوایی شبیه سازی می کنند، نمی توانند صدا را با کیفیت عالی تقلید و بازسازی کنند.
 
بنابراین، دانشمندان همچنان با بازسازی کامل حافظه، با تمام حواس ورودی به مغز، به خصوص به کمک رمزنگاری الکتریکی که در آن از حدود 100 رشته الکترود استفاده می شود، فاصله بسیاری دارند. اما این عامل نه تنها استارتاپی به نام «کرنل» (Kernel) را به ویژه در سرمایه گذاری روی تحقیقات برگر دچار تردید نکرد، بلکه آنها از وی با عنوان متصدی ارشد بخش علمی خود نام بردند.
 
هدف اولیه استارتاپ کرنل این بود که ایمپلنت های تولیدی برگر را به عنوان یک ابزار پزشکی که به حافظه های تضعیف شده کمک می کرد، وارد بازار کند. در همین حال نیز برگر در حال حاضر مضغول انجام آزمایش های انسانی روی یک نسخه جدید از این دیوایس است. به گفته وی، تا اینجای کار بیمارانی که در آزمایش انسانی آن شرکت داشته اند، در آزمون های حافظه ای عملکرد مطلوبی نشان داده اند.
 
اما در نهایت، «برایان جانسون» (Bryan Johnson) مدیرعامل شرکت کرنل به دنبال تولید دیوایسی است که با یک جراحی سرپایی در بدن انسان کاشته شده و می تواند در بخش هایی چون تمرکز، خلاقیت و توجه، هوش و ذکاوت انسان را بهبود دهد.
 
این هدف بلندپروازانه، یک دغدغه جدید برای نهادهای نظارتی ایجاد کرده است و آن اینکه آیا این دیوایس‌ها مصارف شخصی دارند یا پزشکی؟ چه کسانی باید بر استفاده از این تجهیزات نظارت داشته باشند؟
 
بر اساس مقررات سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA)، ایمپلنت هایی که جهت تشخیص یا درمان یک بیماری یا درمان عضو آسیب دیده و بهبود عملکرد آن استفاده می شوند، حکم یک ابزار پزشکی را دارند؛ اما ایمپلنت های زیر جلدی، که گفته می شود تنها باعث بهبود تمرکز یا خلاقیت مغز می شوند، مانند مکمل های محرک مغز، ممکن است بتوانند از قوانین نظارتی FDA فرار کنند.
 
با این حال، جانسون هنوز درباره اینکه شرکت متبوعش یعنی کرنل، این دیوایس بدون نام و نشان مشخص را به کدام سمت و سو خواهد برد، اظهار نظر مشخصی نکرده و تنها به ذکر این نکته بسنده می کند که همه چیز به یک دیوایس مشخص، کاربرد آن و عوارض جانبی احتمالی آن بستگی دارد.
 
قطعا تمام تجهیزات پزشکی و داروها، با عوارض احتمالی همراه هستند. باید منتظر ماند و دید که آیا این دیوایس عوارض بی خطری خواهد داشت یا آنکه عوارض جدی آن زمینه ساز داستان دلهره آوری برای اپیزود جدید سریال «آینه سیاه» خواهد شد؟
تازه های فناوری
نظرات

پاسخ

Captcha
بازگشت به ابتدای صفحه